Όπου και να κοιτάξεις, σκάνδαλα! Ο τόπος δηλητηριάζεται καθημερινά και ολοήμερα από τα πανταχού σκάνδαλα… Όλα δείχνουν πως όλοι τα παίρνουν, όλοι τρώνε, όλοι είναι διαπλεκόμενοι! Ο πρωθυπουργός μίλησε για «νταβατζήδες» και αμέσως η φωτιά άναψε προς όλες τις κατευθύνσεις…

Να πιστέψουμε πως σύσσωμο το έθνος επιδίδεται σε έναν ολέθριο ανταγωνισμό της μάσας και της κομπίνας με σημαία μόνο το κέρδος και τον πλουτισμό; Να ομολογήσουμε πως ό,τι σκεφτόμαστε και ό,τι πράττουμε έχει αποκλειστικά αρχή, μέση και τέλος το χρήμα; Να παραδεχτούμε το ανομολόγητο πως είμαστε λαός της κομπίνας και της ρεμούλας ; Τα γεγονότα και η χρήση τους από κυβέρνηση και αντιπολίτευση (η πρώτη επιτιθέμενη, η δεύτερη αμυνόμενη) θαρρείς και θέλουν να μας πείσουν πως, ναι, είμαστε λαός εκμαυλισμένος και διεφθαρμένος από το χρήμα.

Οι ημέρες που διανύουμε αυτό δείχνουν! Και αυτή την εκδοχή την επέβαλαν οι πολιτικές δυνάμεις (της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης) με εξαίρεση την συρρικνωμένη Αριστερά που για άλλη μία φορά δεν μπορεί να αναμετρηθεί με την γκρίζα πραγματικότητα και να αντιτάξει άμυνες που να ανατρέπουν αυτό το παρανοϊκό και επικίνδυνο από όλους κοινό απόφθεγμα που λέει πως «όλοι τα παίρνουνε»!!!

Το λένε όλοι οι δημοσιογράφοι των τηλεοπτικών καναλιών (αλλά εξαιρούν τον εαυτό τους και- βεβαίως- το κανάλι που εργάζονται). Τα γράφουν οι εφημερίδες (εξαιρώντας ασφαλώς το δημοσιογραφικό συγκρότημα που ανήκουν). Το συζητούν και οι εργαζόμενοι σε εργοστάσια και επιχειρήσεις πως, όλα είναι «πουλημένα» και εκ των προτέρων «συνεννοημένα»! Τέτοια απαξίωση δεν έχει …ματαγίνει απ’ όσο θυμάμαι στον προσωπικό μου βίο! «Όλοι», (αφού «άλλοι» το φροντίσανε δια του πονηρού), μπήκαμε σε αυτή την περιπέτεια να έχουμε λοιδορήσει τον ίδιο μας τον εαυτό με ένα …αυτομαστίγωμα άνευ προηγουμένου, αυτοεκθέτοντας την ίδια την κοινωνία μας ως μία κοινωνία λουφαδόρων, κομπιναδόρων, μιζαδόρων και λαμογιών(!!!) Αυτό το «όλοι» είναι που χρεώνεται ως αρρώστια σχεδόν αθεράπευτη ή χρονοβόρα, με την ελπίδα να θεραπευτεί… Συγχρόνως σκέφτομαι και την άλλη πραγματικότητα που λέει πως, δίπλα στο «όλοι», υπάρχουν στρατιές ανέργων και ευπαθών οικονομικά τάξεων. Υπάρχουν οι κοινωνίες των συνταξιούχων, των περιθωριακών, των απολυμένων, των ανειδίκευτων, των εν απραξία μεταναστών, των νέων προς ανεύρεση εργασίας, των ανένταχτων σ’ αυτό το σύστημα εξουσίας κ.λ.π.

Είναι ιδιαιτέρως νοσηρή αυτή η αδιαφορία των μεγάλων κομματικών δυνάμεων του τόπου ως προς την επιρροή της μεγάλης μάζας του ελληνικού λαού που έχει αποδεχτεί αμαχητί πως «όλοι τα παίρνουν»!

Σ’ αυτή τη λογική και τον αφελή λαϊκισμό που ασφαλώς απλώνεται και στις νεότερες γενιές (μαζί με την απαξίωση της πολιτικής), πως θα αντιπαλέψουμε για να εξαλειφθεί αυτή η λάσπη;

Οι μέρες ετούτες είναι σκληρές και ανιστόρητες. Και μας επιβάλλονται  χαρακτηρισμοί που δηλητηριάζουν ολόκληρο το σώμα ενός έθνους… Του δικού μας έθνους…