ΕΡΩΤΗΣΗ 1^η: Πόσες αναμνήσεις σας φέρνει στο νου το τραγούδι σας «Ακρη δεν έχει ο ουρανός»;

Απάντηση 1^η: Είναι σαν φωτογραφική μνήμη. Σαν μία όμορφη …καρτ ποστάλ που μπορούμε και βλέπουμε τον χρόνο που έχει σταματήσει. Την βλέπω την εικόνα αυτή και θυμάμαι πολλά πράγματα άλλα φωτεινά άλλα όχι… Είναι η αρχή μιας εκκίνησης που έμελλε να παίξει σημαντικό ρόλο, τουλάχιστον στη δική μου ζωή. Είμαι πνευματικός γόνος μιας δεκαετίας (του ’60), που περιείχε οράματα, ατελέσφορους αγώνες και πνευματικές αναζητήσεις με μακρά διαδρομή… Με την μνήμη αυτή, (και με την ουτοπία της), νοιώθω ζεστασιά…

ΕΡΩΤΗΣΗ 2^η: Μιλήστε μας για την εποχή που ξεκινήσατε την καριέρα σας, μία εποχή που κυριαρχούσε το πολιτικό τραγούδι, οι μελωδίες του Μ. Χατζιδάκι, τα τραγούδια των Beatles, κ.λ.π.

Απάντηση 2^η: Ήταν λοιπόν εποχή που παρακινούσε τους ανθρώπους για συλλογική δουλειά. Όλοι στη δράση! Και οι καλλιτέχνες μαζί σε έναν αγώνα που είχε, όχι μόνο ατομικά αλλά - κυρίως- κοινωνικά χαρακτηριστικά! Το πολιτικό τραγούδι με τον Θεοδωράκη κυρίως, είχε την καταλυτική του δύναμη αλλά ήταν παρούσα και η λυρική μπαλάντα με την ατμοσφαιρική της επιρροή στον κόσμο. Εγώ προτίμησα την δεύτερη εκδοχή και προσάρμοσα τα τραγούδια μου σε μια ιδιόμορφη μουσική που είχε ως σημείο αναφοράς τον ήχο της κιθάρας…

ΕΡΩΤΗΣΗ 3^η: Διαβλέπετε μεγάλες διαφορές στο τραγούδι το τότε με το σήμερα;

Απάντηση 3^η: Αυτονόητα έχει διαφορές η μία εποχή από την άλλη. Άλλος κόσμος, άλλες συνθήκες, άλλη ζωή! Η τεχνολογία, οι μεταλλάξεις των μουσικών προϊόντων, ο βομβαρδισμός των πληροφοριών, η τηλεοπτική αισθητική της εικόνας, η κοινωνική α-πολιτικοποίηση, η εστίαση της προσοχής στο θέαμα πλέον και όχι στο ακρόαμα, όλα αυτά (και άλλα πολλά) φτιάχνουν σήμερα ένα διαφορετικό τοπίο. Ποιο είναι το πιο ενδιαφέρον; Το τότε ή το τώρα; Όλα είναι …δρόμος και δεν θα διαλέξω! Θα πορευτούμε με το σύγχρονο σκηνικό της ζωής… 

ΕΡΩΤΗΣΗ 4^η: Με τη δημιουργία του café de l’ art, με τη συνδρομή του Π. Μάργαρη, τι ακριβώς επιδιώκατε στο χώρο της κλασσικής κιθάρας; Ήταν αναμενόμενη η επιτυχία των δίσκων;

Απάντηση 4^η: Με τον συνεργάτη μου Παναγιώτη Μάργαρη, παρουσιάζουμε ένα ιδιαίτερο μουσικό κιθαριστικό υλικό που αποτείνεται σε όλο τον κόσμο και όχι στο ειδικό ακροατήριο της κιθάρας. Μας ενδιέφερε να σπάσουμε την αγκύλωση της …συντεχνίας και της κοντόφθαλμης σκέψης ως προς το ρεπερτόριο και την φιλολογία αυτού του οργάνου. Θελήσαμε να  εντάξουμε αυτό το όργανο, την κιθάρα που τόσο αγαπάμε, μέσα στη μουσική συνείδηση της εποχής μας. Με την μέθοδο των διασκευών σε μουσικές του κόσμου, σε μουσικές από δημοφιλείς κινηματογραφικές ταινίες, παρουσιάσαμε δισκογραφικές εργασίες προσιτές αλλά και απαιτητικές στην τεχνική και στην ερμηνεία. Ίσως γι αυτό και είναι οι πλέον εμπορικοί δίσκοι στο χώρο της κιθάρας. Τα τέσσερα café de l’ art είναι και πρότασή μου για ανανέωση του ρεπερτορίου της κλασσικής κιθάρας.

ΕΡΩΤΗΣΗ 5^η: Με το 4^ο café de l’ art προχωρήσατε και στην κινηματογραφική μουσική. Τι άλλο θα επακολουθήσει;

Απάντηση 5^η: Κανείς μας δεν γνωρίζει ποια θα είναι η συνέχεια. Το no 4 κυκλοφόρησε πριν ένα μήνα και είναι πολύ νωρίς ακόμα για να αναγγείλουμε το 5^ο. Θα προσέξουμε πάντως να μην ενοχλήσουμε την δισκογραφική αγορά με ανούσια δισκογραφικά προϊόντα. Δεν θα ήθελα να προστεθώ κι εγώ στην …εφιαλτική υπερπληθώρα των δισκογραφικών προϊόντων…

ΕΡΩΤΗΣΗ 6^η: Ας μιλήσουμε για το πιο πρόσφατο δημιούργημά σας, το «Μουσικό Ανθολόγιο» με μελοποιημένα ποιήματα από το Ανθολόγιο του Δημοτικού σχολείου. Πώς προέκυψε αυτός ο δίσκος που, ομολογουμένως είναι ένα αριστούργημα, ειδικά για τους μικρούς μας φίλους...

Απάντηση 6^η: Το «Μουσικό Ανθολόγιο» είναι ένας δίσκος που μου …σφηνώθηκε να φτιάξω εδώ και τρία χρόνια και επιτέλους πραγματοποιήθηκε! Πρόκειται για ποιήματα σπουδαίων ελλήνων ποιητών των αρχών του περασμένου αιώνα (του 20^ου) που σημάδεψαν μια πνευματική οντότητα απαράμιλλη σε μια Ελλάδα δίχως βιομηχανική ανάπτυξη. Παλαμάς, Δροσίνης, Άγρας, Σικελιανός, Παπαντωνίου, Μόντης, Βιζιηνός κ.ά. τους «συνάντησα» ξανά μετά από χρόνια στα  «Ανθολόγια» του Δημοτικού σχολείου και ένοιωσα να θέλω να γυρίσω τον χρόνο προς τα πίσω…

Ένοιωσα πως για τα παιδιά του Δημοτικού σχολείου, θα ήταν μεγάλο βοήθημα να έχουν μελοποιημένα αυτά  τα σπουδαία ποιήματα, όπως όταν εγώ, νεαρό παιδί, άκουγα Ελύτη, Ρίτσο, Λειβαδίτη, Σεφέρη κ.ά. μελοποιημένους από τον Θεοδωράκη και τον Χατζιδάκι.

Συνεργάστηκα με την χορωδία του Δημοτικού Μουσικού Σχολείου της Κατερίνης με  Δ/ντή τον κο Δ.Πέλλα καθώς και την δασκάλα της μουσικής κα Μ. Τσομίδου.  Ανεβοκατέβαινα στην Κατερίνη με τον τεχνικό ήχου για  τις πρόβες και τις ηχογραφήσεις. Τελικά το αποτέλεσμα αυτής της εργασίας αποτυπώθηκε σε έναν δίσκο που είναι και εκπαιδευτικός. Νοιώθω πως είναι ένας δίσκος ζωής για μένα και ωφέλιμος στην πιτσιρικαρία που μπορεί να εισδύσει μέσα στο πνεύμα των ποιητών.

ΕΡΩΤΗΣΗ 7^η: Και μετά απ’ αυτά τι νεότερο να περιμένουμε;

Απάντηση 7^η: Είπαμε: Το τι δισκογραφικό θα ακολουθήσει θα το διαμορφώσουν οι συνθήκες. Αυτό που θα με απορροφήσει θα είναι οι δύο συναυλίες στο Ηρώδειο, στις 11 και 12 Αυγούστου, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών. Μια αναδρομή στα 40 χρόνια θητείας μου στην ελληνική δισκογραφία! Νοιώθω πως είναι μία υπέρτατη ευθύνη…

ΕΡΩΤΗΣΗ 8^η: Πώς θα χαρακτηρίζατε την πορεία σας στον μουσικό χώρο;

Απάντηση 8^η: Είναι μια πορεία ενός …ερημίτη. Εξοπλίστηκα με επιμονή και πείσμα για να αντέξω. Νοιώθω πλούσιος σε εμπειρίες και δεν ξοδεύτηκα στην ανοησία των καιρών. Δεν τελειώσαμε εδώ. Χρωστάω ακόμα πολλά που θα ήθελα να κάνω και θέλω να μάθω ακόμα περισσότερα. Νομίζω πως τα επόμενα 40 χρόνια θα είναι και τα …αποφασιστικότερα!