Βρισκόμαστε στον απόηχο ενός πολέμου ή στο ξεκίνημα ενός άλλου, πιο σκληρού και απάνθρωπου; Ήδη το ερώτημα έχει τεθεί και το μόνο που μας μένει είναι να παρακολουθούμε με προσοχή τα τραγικά τεκταινόμενα εκεί στην άμοιρη αυτή χώρα, που δυναστεύτηκε από έναν αιμοσταγή χασάπη για να παρέμβουν προς …σωτηρία οι σύγχρονοι επιβήτορες τής υφηλίου, αυτοί οι εισβολείς που στηρίζουν την ύπαρξή τους στον επαγγελματικό γκαγκστερισμό…

Η Αμερική θριαμβεύει και, ετούτες τις μέρες που γράφω αυτό το κείμενο, απλώς παρακολουθεί με υπεροψία το πλιάτσικο των απελπισμένων και των εξαθλιωμένων Ιρακινών που ως ανθρώπινα τρωκτικά κατασπαράσσουν ό,τι βρουν μπροστά τους. Από  καρφίτσα έως  αυτοκίνητο! Δε διστάζουν να πλιατσικολογήσουν  Μουσεία, βιβλιοθήκες, θρησκευτικούς τόπους, ακόμη και νοσοκομεία, να αρπάξουν ό,τι είναι δυνατόν από το χάος που έχει δημιουργηθεί! Και οι κατακτητές είναι εκεί, παρόντες σ’ αυτόν τον ακραίο εκφυλισμό, αφανισμό ενός πολιτισμού, διασυρμό ενός λαού που βρέθηκε για άλλη μία φορά μέσα σε φωτιά που του μάτωσε τα σπλάχνα και τον αποδεκάτισε…

Ως φαίνεται, ένα τέτοιο πλιάτσικο πολιτισμού αρέσει στους εισβολείς κατακτητές γιατί, τους παρατηρώ, απλώς να κοιτάζουν αμέριμνοι και αδιάφοροι επιδεικνύοντας έτσι πως η τιμωρία τής αιματοχυσίας που ήδη υπέστησαν οι Ιρακινοί θα συνεχιστεί και με τον αφανισμό του πολιτισμού τους και της ιστορίας τους!!! Αυτό το απόλυτα κακό το καμαρώνουν οι εισβολείς ! Προφανώς θεωρούν πως δεν τους αφορά η εξαφάνιση ενός πολιτισμού… Θεωρούν πως ένα κράτος όταν ηττάται θα πρέπει να πατάσσεται όχι μόνο το καθεστώς του και η εξουσία του αλλά και ο λαός του και η ιστορία του, τα κειμήλια, οι γραπτές   μνήμες, οι τέχνες , τα γράμματα και ό,τι άλλο έχει να κάνει με την πολιτισμική πορεία του! Ποιος είπε πως ο εισβολέας-κατακτητής στόχευε μόνο τον Σαντάμ και την εξουσία του; Για να υποτάξεις ένα λαό θα το πετύχεις μόνο εάν εξοντώσεις όλο του το σώμα! Μυαλό, σάρκα και ψυχή!

Ο θρίαμβος τής βαρβαρότητας μάλλον έχει επιτευχθεί εκεί κάτω στο Ιράκ διότι, τι άλλο από πλήρη εξόντωση είναι αυτές οι απεχθείς εικόνες τής τηλεοπτικής μας ενημέρωσης που φανερώνουν, με συγκλονιστικές ανταποκρίσεις, την παντελή «ελευθερία» τών πολιτών, που με άνεση ληστεύουν ένα πρώην κράτος, αψηφώντας τούς πρώην θεσμούς, απαλλαγμένοι πλέον από την πρώην εξουσία, μη συνειδητοποιώντας την εξουσία τών νέων κατακτητών τους…

Δυστυχώς και αυτή τη φορά παρακολουθήσαμε ένα τραγικό θέαμα ενός παρηκμασμένου πολιτισμού. Οι εισβολείς επέδειξαν πλήρη απουσία στοιχειωδών κανόνων ανθρωπισμού και πνευματικότητας… Ίσως βέβαια σε έναν πόλεμο, το να αναφέρεται κανείς στην ανάγκη πολιτισμικής συμπεριφοράς να ακούγεται ως …παράφωνο! Ένας πόλεμος, κατά κανόνα, στοχεύει στην καταστροφή του αντιπάλου και όχι στην …πολιτισμική του κατανόηση! Ένας πόλεμος έχει δυστυχώς να επιδείξει αίμα και καμένη σάρκα! Ανασυνθέτει την Τραγωδία με γέροντες και γυναικόπαιδα στο βωμό τής άδικης θυσίας. Αυτό που προκαλεί όμως τρόμο ήταν το πρόσχημα των εισβολέων πως ό,τι κάνανε το κάνανε (δήθεν) για να …σώσουν το λαό τού Ιράκ και να του …χαρίσουν ξανά την ελευθερία του!!! ‘Αντ’ αυτού, σκόρπισαν τον όλεθρο και το θάνατο, δηλώνοντας με το δικό τους τρόπο πως ο πόλεμος απαιτεί μόνο αίμα… Τώρα, με την αδιαφορία που επιδεικνύουν στο πλιάτσικο που συντελείται μπροστά στα μάτια ολόκληρου του κόσμου, οι εισβολείς, εκφράζουν την παντελή αδιαφορία τους σε πολιτισμούς, μνήμες και ιστορία… Είναι σίγουρο πως οι Αγγλοαμερικάνοι χαίρονται και διασκεδάζουν με το διασυρμό τού ηττημένου αντιπάλου που ξεκληρίζει το δικό του πολιτισμό, που βγάζει με τα χέρια του τα ίδια του τα μάτια…

Γι αυτούς, οι λέξεις «Ελευθερία», «Δημοκρατία», «Πολιτισμός» βρίσκονται μόνο στα λεξικά. Σε εμάς είναι πάντα αναζήτηση και όραμα…